به‌روز شده در: ۰۱ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۰:۴۰
کد خبر: ۴۱
تاریخ انتشار: ۳۰ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۷:۴۱

«جوان بودن» جمعیت ایران  از یکسو و عوامل گوناگون  سیاسی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، فناوری و رسانه ای موثر بر جغرافیای جمعیتی و نسلی کشور از سوی دیگر، دو مقوله مهم «سبک زندگی» و «مناسبات بین نسلی» را در دهه چهارم انقلاب اسلامی ایران به یکی ازمهمترین دغدغه ها و نیازهای اساسی کشور در حوزه سیاستگذاری، برنامه ریزی، ساختارسازی و نهادینه سازی تبدیل کرده است.

«سبک زندگی اسلامی- ایرانی» به عنوان یکی از مفاهیم مورد تاکید مسئولان و اندیشمندان نظام، به ویژه مقام معظم رهبری، مستلزم تدوین و تقویت نظریه ها و ارائه الگوهای بومی مبتنی بر نتایج پژوهش ها و مطالعات اکتشافی بومی و تطبیقی(متون اسلامی- ایرانی و شرقی- غربی) و کاربست این الگوها در نهادهای تاثیرگذار کشور مانند نهاد خانواده، آموزش و پرورش،آموزش عالی، رسانه های جمعی و نظایر آن است.

مفهوم جامعه شناحتی دیگری که از مسائل و نیازهای اساسی کشور ناشی می شود، «مناسبات بین نسلی» است.  به  واقع در حالی وارد دهه چهارم انقلاب اسلامی شده ایم که با سه نسل مختلف روبرو هستیم: نسل اول، نسل دوم و نسل سوم. بدین سان،  می توان با مبنا قرار دادن انقلاب اسلامي سه نسل را از يكديگر تفكيك کرد:

1. نخست نسلي كه فرايند جامعه‌پذيري آنان به سال‌هاي دهه‌هاي سي و چهل باز مي‌گردد و تجارب مشتركي چون كودتاي 28 مرداد، دولت ملي مصدق، قيام پانزده خرداد و … را پشت سرگذاشته است.

2. نسلي كه فرايند جامعه‌پذيري آنان به دهه پنجاه باز مي‌گردد و تجربه انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي از مهم‌ترين تجارب تاريخي اين نسل محسوب مي‌شود.

3. نسلي كه فرايند جامعه‌پذيري آنان به سال‌هاي بعد از انقلاب اسلامي باز مي‌گردد و تجارب مشترك

خاص خود را دارد. اگر بخواهيم اين سه نسل را به‌وسيله گروه‌هاي سني مشخص نماييم به ترتيب زير خواهد بود:

1. گروه سني 29ـ 15 سال (نسل سوم‌)

2. گروه سني 54ـ30 سال (نسل انقلاب و جنگ)

3. گروه سني 55 سال و بيشتر (نسل قبل از انقلاب)

با اندكي تسامح مي‌توان گفت اين سه نسل در حال حاضر نسل‌هاي جوان، ميان‌سال و كهن‌سال را نمايندگي مي‌كنند.

بیشتر مطالعات، پژوهش ها، کتابها،مقالات نگاشته شده و همایش ها، پنل ها و نشست های تخصصی برگزار شده در مورد مناسبات بین نسلی در ایران در چند سال گذشته، با نگاهی آسیب شناسانه برتبیین وتحلیل شکاف وگسست نسلی متمرکز شده اند.گمشده این پژوهش ها، تدوین یک الگو برای پیوند نسلها با هم بوده است.به عبارتی کمتر پژوهش و مطالعه ای به تدوین الگویی برای پیوند و همگرایی نسل ها همت گمارده است. این در حالی است که نیل به آرمان های ارزشمند نظام مقدس جمهوری اسلامی در عرصه ملی و بین المللی،مستلزم دستیابی به یک «گفتگو، همگرایی و همدلی بین نسلی»، شناسایی شکاف ها و گست های نسلی و تعیین راهبردهای ترمیم شکاف ها، شناسایی لنگرهای دینی و ملی و فرهنگی و قومی پیوند بین نسلی در گستره ملی،تقویت پشتوانه های هویتی، فرهنگی و ارزشی اسلامی- ایرانی، تحلیل و ترسیم جغرافیای جمعیتی نسل ها،همبستگی و همگرایی اقوام ایرانی و استفاده از تمام ظرفیت ها، نیروها و انرژی های ملی برای تبدیل استعدادها  به قدرت مادی و معنوی انقلاب اسلامی است. بدون شک رسیدن به این مهم، جز با تکیه بر مسئله محوری و اتخاذ  رویکردی راهبردی و آینده پژوهانه در حوزه مسائل حیاتی و حساس مناسبات نسلی در ایران برای کمک به تصمیم سازی، تدوین سیاست ها و راهبردهای بومی(دورن زا) و فراگیر امکانپذیر نیست.

رسیدن به این مهم یعنی تبیین و تدوین الگوهای «سبک زندگی اسلامی- ایرانی» و «گفتگوی بین نسلی» در کشورمان، مستلزم بازنگری در عنوان، ساختار و وظایف قبلی« مرکز خدمات تخصصی مطالعات جوانان و مناسبات نسلی جهاد دانشگاهی» و پویاسازی و جهت دهی آن در راستای اهداف و سیاست های ارزشمند جهاد دانشگاهی است.

براین اساس، در ذیل اساسنامه مرکز خدمات تخصصی جدید، تحت عنوان«مرکز خدمات تخصصی بررسی های کاربردی سبک زندگی اسلامی- ایرانی و مناسبات بین نسل ها»، ارائه می شود.                                                          

                                                                 

نام:
ایمیل:
* نظر: